ΣΙΑΤΣΟΥ

Σιάτσου, στα Ιαπωνικά, σημαίνει «πίεση με τα δάχτυλα». Είναι μία αγωγή υγείας που εμφανίστηκε ολοκληρωμένη στην Ιαπωνία στις αρχές του 20ου αιώνα και βασίζει την θεωρία της στην Παραδοσιακή Κινέζικη και Γιαπωνέζικη Ιατρική.

Το σιάτσου, λοιπόν, είναι μια μέθοδος που στοχεύει στη διασφάλιση και τη βελτίωση της σωματικής και ψυχικής ευεξίας, ενεργοποιώντας προς αυτή την κατεύθυνση το εγγενές σε κάθε οργανισμό θεραπευτικό δυναμικό ενώ σημαντικό ρόλο στα αποτελέσματά του  παίζει το άγγιγμα, η ανθρώπινη επαφή.
Κάθε ενόχληση, σύμπτωμα ή ασθένεια δείχνει, σύμφωνα με την θεωρία του σιάτσου, μια ανισορροπία στην ζωτική ενέργεια του ατόμου.
Ο ασκών το σιάτσου χρησιμοποιεί τους αντίχειρες, τα δάχτυλα, τους αγκώνες ή τα γόνατα για να εφαρμόσει πιέσεις αλλά και άλλες τεχνικές (διατάσεις κ.α.) στους «μεσημβρινούς», τα «κανάλια» μέσα στα οποία ρέει η ενέργεια σε όλο το σώμα.
Με αυτόν τον τρόπο βοηθάει στην αποκατάσταση της ροής της ενέργειας και στην ανακούφιση των ενοχλήσεων, προάγοντας έτσι αυτό το αίσθημα σωματικής και ψυχικής ευεξίας που συνδέεται με την υγεία.

Το παραπάνω κείμενο παραχωρήθηκε από την Ελληνική Εταιρία Σιάτσου (Σωματείο)