ΛΑΘΟΣ, ΤΙΜΩΡΙΑ Ή… ΔΙΟΡΘΩΣΗ, Ηθική και πρακτική στάση του Ανθρώπου, από την Ελένη Παπαδάκη

ΛΑΘΟΣ

ΤΙΜΩΡΙΑ Ή... ΔΙΟΡΘΩΣΗ

Ηθική και πρακτική στάση του Ανθρώπου

θυμός ή... διαυγής απάντηση;

            Λάθος... τιμωρία ή... διόρθωση; η λογική μας θα απαντήσει αμέσως διόρθωση. Όμως η συναισθηματική ή ηθική μας αλήθεια είναι τιμωρία.

Στη κάθε περίπτωση, δεν έχουμε καμιά ηθική καταγραφή διόρθωσης. Στη καλύτερη περίπτωση επίπληξη και συγχώρηση. Σε κάθε στάδιο ανθρώπινης κοινωνικής ωρίμανσης: θρησκεία, σχολείο, στρατός, ηθικές άτυπες αξίες συνύπαρξης - στο βωμό της πρωτιάς και επιθυμητής τελειότητας, η απάντηση είναι τιμωρία - εκδίκηση.

 Άραγε οι άνθρωποι είναι μόνο αυτό που π ρ έ π ε ι να φαίνονται ή αυτό που Είναι;

Το Είναι του ανθρώπου είναι η ουσία του, ο εαυτός του, αυτό που πραγματικά μπορεί να φέρνει την αγάπη, την αρμονία, τη δημιουργία, το πνεύμα μέσα του.

Το Είναι του κάθε ανθρώπου όμως σε καμιά περίπτωση δεν νοιώθει πρώτο και δεν έχει την ανάγκη να φαίνεται τέλειο.  Η τελειότητα συνίσταται στη δυνατότητα διαρκής εξέλιξης της κάθε μορφής ζωής.

Ο άνθρωπος στη πορεία του όμως βασανίζεται από παρερμηνείες αξιών, οι οποίες αναφέρθηκαν ή καταγράφηκαν από προικισμένους ή αφυπνισμένους ανθρώπους, όμως η ερμηνεία αυτών των αξιών κάτω από το πρίσμα της κοινής λογικής έγιναν απολυτότητες. 

Η κοινή λογική αναλύει μεμονωμένα με αποτέλεσμα να καταλήγει πάλι μεμονωμένα στο άσπρο - μαύρο και όχι πως λειτουργούν  συνθετικά.

Η κάθε μορφής Αξίες είναι στόχοι προς εξέλιξη: Αγάπη, Ειρήνη, Αλήθεια, Αρμονία, Καλό, Ωραίο, Υγεία ...

Η εστίαση και η πρόθεση προς την Αγάπη φέρνει τις απαντήσεις στις αλήθειες που χρειάζεται να αναγνωριστούν και να εξελιχθούν. Όμως μέχρι σήμερα τι είναι καταχωρημένο στη πρακτική και τη σκέψη μας ως... αγάπη;

Π.χ. καταχωρημένο ως αγάπη είναι ό,τι ανήκει στην ιδιοκτησία μας όμως αυτό μόνο η αλήθεια της Αγάπης δεν είναι.

Θυσιάζουμε τη κάθε στιγμή και τη ζωή μας  στο βωμό αυτής της πρακτικής αγάπης, δηλαδή να είναι ύστατο δικαίωμα η διατήρηση της κάθε ιδιοκτησίας που αγαπάμε ή το άλλο άκρο να πρέπει να μάθουμε να χάνουμε ότι αγαπάμε και όχι να αφηνόμαστε με Εμπιστοσύνη να διατηρούμε και να φροντίζουμε με παιδικό ενθουσιασμό ότι υπάρχει γύρω (γιατί αυτονόητα υπάρχει για τον καθένα).

Η αντιφατική αξία (άσπρο-μαύρο) του κάθε καλού θρησκευόμενου ανθρώπου είναι ταυτόχρονα να έχει αλλά και να μην έχει.

Αυτές οι αντιφάσεις δημιουργούν ανακύκλωση ενοχικών καταστάσεων  μέσα μας με αποτέλεσμα να δημιουργούμε και μετά να θέλουμε να ικανοποιηθεί το αντίθετο κομμάτι μας και να καταστρέφουμε.

Εάν ειδικά αυτή τη συμπεριφορά τη δούμε από άλλους ανθρώπους (όπου πάλι στρεβλές ηθικές αξίες που έχουμε μέσα μας καταχωρημένες ως πρότυπα δηλαδή τα ερωτήματα ενός κριτή γιατί ήθελες να διατηρήσεις ή γιατί κατέστρεψες) αυθόρμητα τρέχουμε να τιμωρήσουμε ανταποδίδοντας.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΡΑΤΑΩ ΑΤΟΦΙΕΣ ΤΙΣ ΑΞΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΕΣ ΝΑ ΖΩ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟ.

ΟΜΩΣ ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΖΟΥΜΕ ΑΠΛΑ ΕΠΙΒΙΩΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΥΠΟΛΟΓΙΖΟΥΜΕ. ΖΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΥ, ΤΗ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΩΜΑ.

Η ΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΒΙΩΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΩΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ.

ΑΛΛΟ ΤΟ ΝΑ ΒΙΩΝΕΙΣ ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΝ ΑΦΘΟΝΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΝΑ ΚΥΝΗΓΑΣ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΠΩΣ ΘΑ ΦΑΝΕΙΣ ΠΛΟΥΣΙΟΤΕΡΟΣ Ή ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟΣ (ΚΑΙ ΝΑ ΒΙΩΝΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΕΙΨΗ).

Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΑΠΟ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ ΠΛΟΥΣΙΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΤΑΙ.

Η ΒΑΣΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΡΩΤΑ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΞΩ.

ΟΙ ΒΙΑΣΤΙΚΕΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΣ ΕΚΡΗΞΕΙΣ ΜΟΝΟ ΚΟΝΤΡΑ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΛΗΨΕΙΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΦΕΡΟΥΝ.

Αυτή η διαρκής επανάληψη στη κοινωνική και προσωπική ζωή δεν υπάρχει πιθανότητα να δώσει τη λύση.

Η Ελευθερία και η Διαύγεια όμως είναι κρυμμένη στην Απλότητα, την Αγάπη και την Αλήθεια.

Το ερώτημα που έχουμε συνηθίσει να κάνουμε για τη ζωή μας είναι:  «και τώρα τι πρέπει να κάνω;» Το κατάλληλο ερώτημα όμως θα ήταν «Ποια πεποίθηση και ποιο πιστεύω κρύβεται πίσω από την κατάσταση που έλκω;».

Ίσως να προκύπτει το ερώτημα: μα έχει τόση σημασία το τι πιστεύω;

ΝΑΙ

ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΩΣ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ΟΤΙ ΚΑΤΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ, ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ.

Και η ιστορία επαναλαμβάνεται.

ΕΧΟΥΜΕ ΣΥΝΗΘΙΣΕΙ ΝΑ ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΝΑ ΣΚΟΤΩΝΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΚΑΙΩΝΟΜΑΣΤΕ. Και έτσι η ιστορία επαναλαμβάνεται.  Αυτές είναι οι πεποιθήσεις μας αυτό μας δείχνει η ιστορία (ήρωες) αυτό μας δείχνει η πορεία του Χριστού (όπως μας τη μάθανε).

Όμως όλοι οι αρχαίοι πολιτισμοί, ο Χριστός και πολλοί άλλοι προικισμένοι με αγάπη άνθρωποι πρότειναν ότι η λύση είναι στην Ειρηνική εσωτερικά πορεία όπου κάθε κίνησή μας να εμπεριέχει τη βεβαιότητα της ουσιαστικής αλλαγής και όχι προσπαθώ ενώ ξέρω ότι δεν θα γίνει τίποτα (γιατί αν μιλήσουμε με ειλικρίνεια στον εαυτό μας αυτό πιστεύουμε συνήθως) με αποτέλεσμα την ανακύκλωση θυμών, φόβων, αρνητικών διαθέσεων και προθέσεων.

Μήπως καλούμαστε να αφήσουμε τις παλιές καταγραφές και να κατανοήσουμε τι σημαίνει να ζούμε με εμπιστοσύνη όπως τα πτηνά του ουρανού (αυτή η φράση θέλει να εκφράσει την απόλυτη εμπιστοσύνη και όχι την λιτότητα):

Το πνεύμα, ο θεός δεν είναι κάπου απ' έξω ούτε μακριά αλλά μέσα μας και πλάι μας.

Εν αρχή είναι ο Λόγος. Οι λέξεις που εκφράζονται μέσα από την καρδιά έχουν πραγματικά μεγάλη δύναμη.

Γεννηθήκαμε και μας είπανε ότι είμαστε ανύπαρκτοι, ότι κάπου υπάρχει ο θεός ,  ό,τι  αληθινό είναι μόνο ότι βλέπουμε γύρω μας και ότι λέει ο καθρέφτης μας.

Όμως η αλήθεια είναι ότι είμαστε υπαρκτοί και με ουσιαστική δύναμη να εναρμονίσουμε τον εαυτό μας, τις σχέσεις και την αφθονία μας.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από μέσα μας από το εαυτό μας να νοιώσουμε ότι έχουμε δικαίωμα να ανοίξουμε δημιουργικά τα φτερά τα δικά μας και να ενισχύσουμε να ανοίξουν δημιουργικά τα φτερά τους, οι νέοι και τα παιδιά.

Ας εκφραστεί λοιπόν η πρόθεση να μην επαναληφθεί η ιστορία. Ας δώσουμε σαν απάντηση στα λάθη μας μια διαυγή απάντηση διόρθωσης.

ΠΑΠΑΔΑΚΗ ΕΛΕΝΗ - Εναλλακτική Ψυχοθεραπεία

Τηλ. 22990 28000 - 6974 316 399

e-mail: e_papadaki@yahoo.com